,,Mój król Staś”

– to tytuł pracy dla uczniów gimnazjum,

mającej na celu nie tylko poznanie postaci historycznej,

ale przede wszystkim ustosunkowanie się do niej i jej dokonań

pod kątem własnych zainteresowań.

 

220 lat wstecz

25 listopada 1795 roku po 31 latach burzliwego panowania Stanisław August Poniatowski oddał koronę Imperatorowej Rosyjskiej w dniu jej imienin, przypieczętowując fakt zniknięcia Rzeczypospolitej z mapy Europy. To, co wypowiedział Tadeusz Kościuszko na polu bitwy pod Maciejowicami, stało się faktem.

 

Młodzież ocenia ostatniego króla Polski w rocznicę jego abdykacji.

Bartłomiej kl. III B

O ostatnim królu Rzeczpospolitej Obojga Narodów, Stanisławie Auguście Poniatowskim można powiedzieć wiele złych rzeczy, natomiast dobrych już mniej, dlatego chciałbym przedstawić właśnie te pozytywne rzeczy, jakimi były reformy, które wprowadził.

Reformy Stanisława Augusta Poniatowskiego:

– zmiana obyczaju odbywania się Rad Senatu , miały się odbywać przy zamkniętych drzwiach , co oznaczało że nikt nie mógł wejść ani wyjść podczas obrad;

– utworzenie kancelarii królewskiej tzw. Gabinet;

– reforma górnictwa (budowanie i unowocześnienie kopalń);

– wprowadzenie cła generalnego (konflikt handlowy z Prusami);

– reforma manufaktur (zakładanie nowych i ulepszanie starych);

– zamiar zwołania synodu katolickiego w Rzeczpospolitej bez interwencji Państwa Papieskiego;

– sfinansowanie budowy Szkoły Rycerskiej (Akademia Szlacheckiego Korpusu Jego Królewskiej Mości i Rzeczypospolitej); do tej akademii uczęszczali m.in. Tadeusz Kościuszko i Józef Poniatowski;

– powołanie Komisji Dobrego Porządku. Komisja ta zajmowała się m.in. uporządkowaniem praw własności (magnaci i bogata szlachta zdobywali prawa do ziem w sposób niezgodny z ówczesnym prawem). Miasta dzięki Komisji bogaciły się, co skutkowało dodatkowymi funduszami np. na brukowanie ulic;

– wprowadzenie wiele nowego do kultury i sztuki polskiej np. gromadzenie obrazów;

– reforma monetarna (45 art. Pacta Conventa); komisja mennicza zajęła sie wprowadzaniem nowych stóp monetarnych. W tym samym czasie otworzono i unowocześniono stare i zamknięte mennice;

– unowocześnienie gospodarki (na wzór państw zachodu)

– utworzenie KEN-u (Komisji Edukacji Narodowej) podczas Sejmu Rozbiorowego;

– utworzenie (głównie samo podpisanie) Konstytucji 3 Maja m.in.; zmieniono ustrój państwa na monarchię konstytucyjną i ograniczono demokrację szlachecką.

Podsumowanie ogólne:

Stanisław August Poniatowski był po prostu niewłaściwym człowiekiem na niewłaściwym miejscu. Jego “obrońcy” mogą używać argumentu, że był mecenasem sztuki, owszem był nim, ale to wcale nie znaczy, że musiał być królem, mógł zostawić to stanowisko komuś innemu i wcale nie mieszać się w politykę (został królem wyłącznie przez Katarzynę II gdyby w ogóle nie zaproponował jej swojego udziału w polityce Polski prawdopodobnie nie zostałby królem). Nazywano go Królem Stasiem dlatego, że nie był zbyt respektowany przez ówczesnych władców innych państw np. król Szwecji komentuje we własnych zapiskach wydarzenia w Rzeczpospolitej: “W Warszawie odbyły się dwie rady; rezultat był taki, że król i senat oddali się pod opiekę do Imperatorowej. To hańba. Ach, Stanisławie Auguście, tyś nie król, a nawet nie obywatel! Umrzyj w obronie niezależności ojczyzny, lecz nie przyjmuj niegodnego jarzma w czczej nadziei-zachować cień potęgi, którą zniesie jeden ukaz Moskwy”.

Uważam go za złego króla głównie z powodu tego, że przyczynił się do upadku Rzeczpospolitej Obojga Narodów poprzez zaakceptowanie trzech rozbiorów Polski i 123 lat niewoli.

 

 

Agnieszka kl. III B

Długi dla monarchów europejskich w tamtych czasach były codziennością. Lecz najbardziej patologicznym przypadkiem był prawdopodobnie ostatni król Polski, Stanisław August Poniatowski.

Już podczas swojej młodzieńczej podróży po Europie trafił do paryskiego więzienia właśnie za długi, mimo, iż dostał od rodziców sporą sumę pieniędzy na swoje wydatki. Uratowały go tylko znajomości Czartoryskich, inaczej siedziałby on jeszcze długo za kratkami.

Poniatowski wydawał pieniądze na:

– jedzenie-> sam uwielbiał, dużo i dobrze jeść, więc nie oszczędzał na tym

-“imprezy”-> czyli między innymi na stworzone przez niego obiady czwartkowe, na których również trzeba było nakarmić wielu gości- sławnych pisarzy, malarzy, artystów itp.

-kobiety-> Poniatowski miał liczne romanse i wydawał na swoje kobiety nie małą sumę pieniędzy, które miały przeróżne zachcianki – od sukni po błyskotki

Po III rozbiorze Polski król Staś był zadłużony na kwotę 40 000 000zł . Ta kwota równała się rocznemu utrzymaniu 120 tysięcznej armii polskiej.

Stanisław August Poniatowski w 1795 r. zrzekł się j korony Polski, gdyż zaborcy obiecali mu spłacenie długów oraz roczną pensję w wysokości 200 tysięcy dukatów. Gorzej było z realizacją tych zobowiązań. Austriacy w ogóle przestali przejmować się wypłatą tych należności, Prusacy zaś ciągle się spóźniali. Tylko Rosjanie płacili jak należy, ponieważ król miał “znajomości”.

Według Jana Wróbla w książce pt.” Polak, Rusek, Niemiec, czyli jak psuliśmy plany naszym sąsiadom” Poniatowski nie przepadał za alkoholem, nie palił, a imprezy w typowo szlacheckim stylu go nudziły, nie lubił bowiem obżarstwa. Nie chodziło również o hazard. Fortunę pochłaniało utrzymanie rodziny, król bowiem nigdy nie był w stanie odmówić czegokolwiek najbliższym. Sporo pieniędzy szło także na opłacanie awanturników i szantażystów. Wpierw pozyskiwali od łatwowiernego króla cenne sekrety, a następnie grozili ich ujawnieniem. Jednak największym problemem było zamiłowanie króla do pięknych ubrań, dzieł sztuki i bibelotów. Nawet po abdykacji chodził po galeriach i antykwariatach Petersburga, skupując co piękniejsze zabytki i dzieła. Jego skarbnicy, załatwiający jeszcze interesy w Warszawie, tylko załamywali ręce. Jakby tego było mało, Stanisław August chętnie rozdawał zakupione rarytasy zaprzyjaźnionym arystokratom.

„Punktem honoru każdego człowieka winno być uiszczanie swych osobistych zobowiązań” – te słowa powiedział król, gdy był młody. Najśmieszniejsze w nich jest to, że sam nie potrafił żyć według własnej maksymy.

Zmarł 12 lutego 1798 roku w Petersburgu, nie pozostawiając po sobie testamentu. Dawny monarcha chciał przynajmniej oszczędzić problemów rodzinie. Część długów i tak zmuszony był przejąć książę Józef Poniatowski. W szufladzie biurka zmarłego znaleziono jedynie 123 dukaty i 55 rubli.

Źródła:

http://ciekawostkihistoryczne.pl/

Wikipedia.

 

 

Kacper kl. III B

Stanisław August Poniatowski był ostatnim królem Polski. Przeprowadził wiele reform – jedną z nich było wprowadzenie nowych walut. Król zmienił obyczaj odbywania Rad Senatu, zwołując je dwa razy w tygodniu na obrady przy drzwiach zamkniętych. Stanisław August Poniatowski był uważany za dobrego i złego króla. Dobry, pod względem rozwoju kultury i sztuki w Polsce, złe skojarzenia można nawiązać do rozbioru Polski za jego panowania. Król w czasach swojego zasiadania na tronie stworzył znakomitą kolekcję malarstwa liczącą 2289 obrazów. Obiady czwartkowe, które organizował trwały 3-4 godziny. Na to spotkanie przychodzili malarze, rzeźbiarze, poeci a także literaci. Przez te spotkania powstał ,,Monitor” i ,,Zabawy Przyjemne i Pożyteczne”. Stanisław August Poniatowski utworzył Szkołę Rycerską. Jej pełna nazwa to: Akademia Młodzieżowa Korpusu Kadetów. Szefem korpusu Szkoły był król Stanisław August Poniatowski, funkcję komendanta pełnił książę Adam Kazimierz Czartoryski. Był on także autorem jednego z podstawowych podręczników pt. „Prawidła dla Szkoły Rycerskiej”. Wice komendantem Szkoły początkowo był książę August Sułkowski, a następnie książę Fryderyk Moszyński. W czasie panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego w Państwie Polskim powstało wiele okazałych budowli i pałaców.

Moim zdaniem król Staś nie pokazał, że jest dobrym królem, a dowodem na to są rozbiory Polski, ale ma wielkiego plusa za to, że rozwinął kulturę i sztukę w Polsce.